|
|
|
|
литовский словарь / išblizginti | | išblìzginti (išblìzgina, išblìzgino) вылощить/лощить, навести/наводить блеск
/en/ (grindis) polish, give a polish
склонение/спряжение словаглагол
| indicative. |
|---|
| present | past | past frequentative | future |
|---|
| 1p.sg. | išblizginu | išblizginau | išblizgindavau | išblizginsiu |
|---|
| 2p.sg. | išblizgini | išblizginai | išblizgindavai | išblizginsi |
|---|
| 3p.sg. | išblizgina | išblizgino | išblizgindavo | išblizgins |
|---|
| 1p.pl. | išblizginam, išblizginame | išblizginome, išblizginom | išblizgindavom, išblizgindavome | išblizginsim, išblizginsime |
|---|
| 2p.pl. | išblizginat, išblizginate | išblizginot, išblizginote | išblizgindavot, išblizgindavote | išblizginsite, išblizginsit |
|---|
| 3p.pl. | išblizgina | išblizgino | išblizgindavo | išblizgins |
|---|
| subjunctive. |
|---|
| sg. | pl. |
|---|
| 1p. | išblizginčiau | išblizgintumėme, išblizgintume, išblizgintumėm |
|---|
| 2p. | išblizgintumei, išblizgintum | išblizgintumėt, išblizgintumėte |
|---|
| 3p. | išblizgintų | išblizgintų |
|---|
| imperative. |
|---|
| sg. | pl. |
|---|
| 1p. | | išblizginkime, išblizginkim |
|---|
| 2p. | išblizginki, išblizgink | išblizginkit, išblizginkite |
|---|
| 3p. | teišblizgina, teišblizginie | teišblizgina, teišblizginie |
|---|
|