/ru/
отправлять; увозить; уносить
/en/
carry (to), take (to); (nuvežti) transport (to)
/de/
hinbefördern vt
склонение/спряжение слова
глагол| indicative. | ||||
|---|---|---|---|---|
| present | past | past frequentative | future | |
| 1p.sg. | nugabenu | nugabenau | nugabendavau | nugabensiu |
| 2p.sg. | nugabeni | nugabenai | nugabendavai | nugabensi |
| 3p.sg. | nugabena | nugabeno | nugabendavo | nugabens |
| 1p.pl. | nugabenam, nugabename | nugabenom, nugabenome | nugabendavome, nugabendavom | nugabensime, nugabensim |
| 2p.pl. | nugabenate, nugabenat | nugabenote, nugabenot | nugabendavote, nugabendavot | nugabensit, nugabensite |
| 3p.pl. | nugabena | nugabeno | nugabendavo | nugabens |
| subjunctive. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | nugabenčiau | nugabentumėme, nugabentume, nugabentumėm |
| 2p. | nugabentum, nugabentumei | nugabentumėt, nugabentumėte |
| 3p. | nugabentų | nugabentų |
| imperative. | ||
|---|---|---|
| sg. | pl. | |
| 1p. | nugabenkim, nugabenkime | |
| 2p. | nugabenk, nugabenki | nugabenkit, nugabenkite |
| 3p. | tenugabenie, tenugabena | tenugabena, tenugabenie |